خداوندا ما را از شر دخترعموهای رجیم و فضول ایمن بدار!

الهی آمین!

تموم فن بوک موبایل رو زیر و رو می کنم. کسی نیست که بشه تو این غروب، حجم دلتنگی رو باهاش تقسیم کرد. اونهایی هم که قبلا همدل بودن الان چنان در پیچ و تاب زندگی و کار غرق شده اند که وقتی برای دلتنگی تو ندارن. حالا غم بی همزبونی هم به غم دلتنگی اضافه میشه. دل به دریا می زنم. یه اس ام اس می فرستم، حرفی از دلتنگی نیست... اما خب... هیچکس لحن دلتنگت رو پشت جمله های بی ربط متوجه نمیشه! گذشت اون زمون که میشد تموم دلتنگی ها رو قسمت کرد، شادیها رو قسمت کرد. هنوز شادیها قسمت میشه اما دلتنگی ها نه! خودت تنهایی باید هضمشون کنی! سخته. باید قبول کرد.

فکر کنم هیچ چی بدتر از این نیست که همزبون نداشته باشی. امروز برگشتم عقب. فکر کنم تا سه-چهار سال. هیچکس نبود. خودم هم باورم نمی شد اینهمه مدت تنها بوده باشم.خودم نه، دلم. غیر از این چند صباحی که دور و برم خلوت شده همیشه اطرافم شلوغ بود اما... چه دردی است در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن...

از کسی گلایه ای نیست. زندگی امروز وقتی باقی نمی گذاره. اینقدر دغدغه های زندگی زیاده که کسی وقت نداره به قصه دلتنگی های تو گوش کنه. منم خیلی وقته که یاد گرفتم دنبال گوش نگردم. این حرفها گفتن نداره اونم واسه آدمهایی که روز به روز غریبه تر میشن، اینقدر غریبه که یادت میره روزی فقط سری از هم سوا بودید. شاید همین، من و امثال من رو روز به روز در دنیای مجازی بیشتر و بیشتر غرق می کنه. آدمهای مجازی داوطلبانه گوش میشن برای شنیدن. اما تو هم خوب میدونی که گوشهای مجازی هیچوقت قابلیت اون دستی رو که رو شونه ات میشینه ندارن، اون شونه ای که روش اشک بریزی رو ندارن، حتی اون انگشتی رو که اشکهات رو پاک می کنه رو هم ندارن. حتی اون نگاه رو که باهات همدردی کنه رو هم ندارن...

دلم یه آغوش بی دغدغه می خواد. دلم یه دل بزرگ میخواد که صدای قلبم رو بشنوه. دلم کسی رو میخواد که من رو بفهمه، بدون اینکه چیزی بگم. مرد و زنش فرقی نداره. دلم یه دوست میخواد. یه کسی که بشه باهاش حرف زد بدون واهمه از سرکوفت و سرزنش، بدون واهمه از اینکه به گوش کسی می رسه، بدون این فکر که شاید یه روز دشمنت شه! یکی که جنس خودم باشه.

هیچ چیزی بدتر از این نیست که کسی رو نداشته باشی که حدیث دل براش بگی. بی همزبونی بدترین درد دنیاست...

با من خودی تر از نفس، شدی و نشناختم تو رو

ساختمت و نشناختمت، نشناختم و باختم تو رو

آقای الف: من هستم!

خانم دال: آقای الف لطفا فردا که دارین تشریف میارین لطف کنید یه قوطی وایتکس "معطر بی بو" بخرید!!!!!! بگین با عطر لیمو باشه!

کلیه همکاران:

***

خانوم دال: آقای الف بی زحمت دوتا باتری "قلمی بزرگ" بخرید!

کلیه همکاران:

پ.ن. و صد البته این پست استعدادی به نام ستاره شکلاتی را نیز کشف کرد! بنده خانوم قریب به یه ساعت هست که دارم فکر می کنم واحد شمارش مایع سفیده کننده چیه؟! بسته؟! قوطی؟!چیه جدی؟! فکر کردم قوطی عقلانی تر هست، واسه همین قوطی نوشتم!

اون: اِ ! تیری هستی؟ بهت میاد نیمه دوم تیر باشی، آره؟

من: آره. حدس بزن چه روزی!

اون: 21 تیر؟

من: غلط جواب دادید. یه چراغتون خاموش میشه!

اون: حداقل یه راهنمایی کن

من: مصادف با یه واقعه تاریخی می باشد!

اون: آهااااااااان 22 تیر!!!!!!!!!!!!!!!

من:  حالا من و تولدم هیچی. جان من فقط بگو 2